Grow Your Twitter Free
Want To Grow Your Twitter?
We help other people find and follow you on Twitter.
Key Info:
Started in 2009
Over 4 million signups
Country targeting provided
We never auto tweet to your timeline
We never auto follow others
We actively moderate our community
Please Share
Please upgrade your browser to make full use of twiends.  chrome

Emre Çɑlışɑη

Gecenin zifir-i kör karanlığında, gölgeni görüyorum bazen.
Dönüp bakmaya cesaretim yok, yoksun biliyorum.
"Acaba"lara saklandığım, beynimin "sakın arkana bakma" demesiyle irkiliveriyorum sonra..
Geride dönüp bakmaya değer bir sen yok artık..
Farkında olmadan yok oluyoruz. Ama öyle güzel yok oluyoruz ki herkes halinden memnun.. Herkes bir herkesleşmiş..
Geriye dönüp baksam dayanamam çünkü.. Kalıveririm gözlerinin kahvesinde. Kalıveririm olduğum yerde..
Gittiğim hayatının ortasında kalıveririm öyle.. Zaten kalmaya gönlüm varken dönüp bakamam işte..
Giderken havada kalan ellerim, şimdi gelmene hasret sanki..
Hiç ısınmıyor hep sana üşüyor. Şimdi olsan daha çok sarılırdım sana.
Daha güzel severdim seni. Ama sen yine de dönme.. Bir terkedişe daha susmaya mecalim yok!
Çok özlüyorum ama sen yine de sakın dönme. Yanımdayken özlemekten daha çok koymaz çünkü.
Özlemeyi bile yakıştıramıyorken onun tenine, unutuluşu giydiriyorsun. Dokunamadığın her anın ağrısını çekiyorken parmak uçların,
ona avuç dolusu samimiyetsiz sevgilerin sunuluşuna misafir oluyorsun. İşte o an ordan geçen herhangi biri oluyorsun..
Gözünden sakınıyorken göz ucuyla baktığın olarak kalıyor hayatında.. Başkasına gidişine şahit oluyorsun.
O an ordan geçen herhangi biri bile olmak istemiyorsun.
Hep ona ait olarak yaşamak istediğin hayatın zerresini bile yaşayamıyorsun.
Onunlayken bir solukta yaşadığın her saniye, misafiri olduğun hayatın her gününü işkence ediyormuş, öğreniyorsun.
Öyle ki o an oradan geçen herhangi biri bile olsan haline şükrediyorsun. Zaten oldum olası sevememiştim misafirlikleri.
Şimdi gecenin bir yarısı tanıdığım sokaklardan yabancılaşarak geçip ben geldim desem ve sen bir daha gitmeme izin vermesen..
Herhangileşmeden misafiri olmak istiyorumm kalbinin..!
Yaşadığım şey tam olarak bu..
Ne için yaşadığımı ve kim olduğumu hatırlamıyorum bazen..
Kağıttan kurduğum gemilere,
Büyük anlam yüklemişim de alabora olmuş tüm benliğim sanki..
O kadar yorulmuşum ki, güç kuvvet kalmamış..
Parmak uçlarıma kadar yorgunum..
Düşmeyeceğimi sandığım salıncakta tepetaklak oldum..
En kötüsüde nefes alırken boğulmak..
Nefes almamak şu an tek istediğim şey olabilirdi.
Ruhum çekilmiş sanki..
Daha dayanabileceğim ne kadar zaman kaldı bilmiyorum.
Ben gün geçtikçe yok oluyorum..
Yapayalnız kaldım ve yapayalnız bırakıldım..
Akıttığım her gözyaşı yankı yapıyor sanki..
Çıt yok! Nerdeyim bilmiyorum..
Yardım et diye bağırıyorum kalabalığın orta yerinde ve içimden geçiyor sanki insanoğlu..
Lütfen artık varlığını hissettir!
Kirli bi pencereden baktığım şu hayatta lütfen adım atmam için bana bi şans ver..
Karanlığın ortasında yapayalnız bıraktığın gibi güneş açsın dünyamda artık..
Kendimi kaybetmekten korkuyorum..
Neyim var biliyor musun? İşte tek sorunda bu.. "hiç bişey"
Sözsüz cümleler üretmek isterdim, gibi bir kaygı iken hâsıl olan ve ben yine saklandığım o bilinmezliğin kovuğunda
yine peyda olan bir kelama seğirten yürek sesimin aksanlı peltekliği noksan addedilen bir cümleye çakılmışken yüzükoyun.
 
Twiends uses the Twitter™ API, displays it's logo & trademarks, and is not endorsed or certified by them. These items remain the property of Twitter.